Friday, July 23, 2010
FDI in Retail industry- Farmers' perspective
The Department of Industrial Policy and Promotion DIPP http://www.dipp.nic.in/ has come up with a discussion paper www.dipp.nic.in/DiscussionPapers/DP_FDI_Multi-BrandRetailTrading_06July2010.pdf which invites public opinion by July 31, 2010 and the subject is to allow FDI in multi-brand retail. This paper is favoring Foreign Direct Investment (FDI) in multi-brand retailing (Multiple brands in multiple products) sector which would allow the global giants to directly set up outlets in the country. Multi-brand global retail giants like the Wal-Mart, Shop rite, Metro, Carrefour and Tesco may soon enter into Indian retail markets if this bill gets approved. However, the expansion of supermarkets in developing countries is expected.
In India, growing middle class with changing consumption patterns are ideal for supermarkets to prosper. The total size of Indian retail sector, including organized and unorganized sector is $300 billion, where currently the organized sector accounts for 4% only but near future the supermarket retail chains are going to play major role in agro-food sector in India. The supermarkets concerns are stable, year around supply with high quality and competitive prices. Supplying to large chain supermarkets gives both potential and large opportunities to our Indian farmers. The biggest challenge is to follow the strict guidelines by the retail groups in terms of quality and safety standards since most of our farmers usually deliver their goods to open markets or to local wholesalers. Mainly Indian farmers are marginal and small who are having average farm size of 3.3 acres, lack of infrastructure and poor post harvesting practices.
In India 40% of harvests are lost in storage and transportation. We are the second largest producer of fruits and vegetables but our country is loosing Rs.1 trillion per annum, (estimated 50% of produce) going waste due to lake of storage facilities and difficult to link to far-away markets. We need large investments to improve our agriculture infrastructure in terms of seed supply, agrichemicals, processing, machinery, storage facilities, rural transportation and supply chain linkage to support the current retail trends. This could be achieved through private investors preferably by organized retailers whether domestic or Global. If it truly improves the farmer’s income, agriculture growth and food security, there is no need to be concerned about FDI or domestic.
My recommendation on FDI- Retail in farmers’ perspective.
1. First and foremost... the multinational retailer’s trade practices should not dampen the spirit of Indian farmers and consumers. FDI – Retail should be a process of integrating Indian economy to the global economy as well as farmers can be integrated into the world class retail market not on the mercy or control of global retail giants.
2. Retailing sector needs to be and Industry status because retail sector is the second largest employer after agriculture and generating 10 percent of GDP and 8 percent of the employment. Lot of rural youth and mediocre educational qualified people are employed in this sector.
3. Governments make sure that farmers have to receive the remunerative price should be between 60% - 70% (based on product category) of the price paid by the consumer.
4. International retailers should be mandated to work with farmers to improve yields by enabling them provide quality inputs, best farm technologies, timely credit and remunerative prices for their produces.
5. Government needs to identify the trends and ways of supporting farmers to meet the needs of modern supply chains and marketing systems to enable with the supermarket sector.
6. Government should ensure that the agro produces should be procured from the local producers and local people must be given priority in employment opportunities in processing and supply chain.
I submited this information to Indian Department of Industrial Policy & Promotion and if you have any ideas please share with me . YashwanthX@yahoo.com
Thursday, July 15, 2010
Farm fields are war fields @ andhrapradesh,Inc.gov
రైతులకు భూమి ఉండడం నేరమా? రైతులు భూమిని దున్నడం చట్ట వ్యతిరేకమా? మరెందుకు.. జూలై 14 , 2010 న శ్రీకాకుళం జిల్లాలోని సోంపేట రుధిర క్షేత్రంగా మారింది? 3000 మంది పోలీసులు మరియు 200 మంది ప్రవేట్ సైన్యం అందరు కలసి పచ్చని పంటచేల పైకి, కష్టం చేసుకొని కల్మషం తెలియని కర్షకులపైకి, బడుగు జీవుల పైకి వేటకు వెళ్లి...పది మందికి అన్నం పెట్టె రైతులను ఎందుకు కాల్చి చంపాలి. ఆకుపచ్చని పంట భూములను బూడిద చేయబోతున్న థర్మల్ విద్యుత్ ప్రాజెక్టులకు వ్యతిరేకంగా న్యాయబద్దంగా ఉద్యమం చేస్తున్న వారిపై ఆటవికంగా బుల్లెట్లు కురిపించడం ఎంతవరకు సమంజసం. ఆందోళన కారులు శాంతియుతంగా పోలీసులకు చేతులెత్తి మొక్కారు, కొంతమంది మహిళలు ప్లాంటు వద్దంటూ పోలీసుల పాదాలను తాకి వేడుకున్నారు, ప్రజల వ్యతిరేకతను అర్థం చేసుకోలేని పోలీసులు అసహనంతో నిర్ధాక్షిణ్యంగా కాల్పులు జరిపి పేద రైతుల ప్రాణాలను బలి తీసుకున్నారు. సున్నితమైన సమస్యలను బలప్రయోగంతో పరిష్కరించాలనుకొనే ఈ చర్య, ప్రభుత్వ వైఫల్యం కాదా?
ప్రకృతి సంపదను, గ్రామాలను.. కంపెనీలకు అమ్మేసి , వాటిలో విద్యుత్ ప్రాజెక్టులు, విమానాశ్రయాలు, సెజ్ లను చూపించి, అభివృద్ధి అని నమ్మించి ప్రజలను బిక్షగాండ్లను చేయడమెందుకు. ఈ విద్యుత్ ప్రాజెక్టుల వలన మన ఆంధ్రప్రదేశ్ విద్యుత్ దీపాల కాంతితో, నిరంతరం నడిచే పరిశ్రమలతో వెలిగిపోతుందనుకొంటే అది అమాయకత్వమే అవుతుంది. ఇవన్ని వాణిజ్య ప్రాతిపదిక మీద ఏర్పాటుకాబోతున్న ప్రాజెక్టులే కాని ఆంధ్రప్రదేశ్ ప్రజలకు తప్పనిసరిగా విద్యుత్ సరఫరా చెయ్యాలనే నిభంధన అంటూ ఏమి లేదు. మన రాష్ట్రం చిమ్మ చీకట్లో మగ్గిపోతున్నా ఈ విద్యుత్ ఉత్పత్తి చేసే కంపెనీలు తమకు తోచిన విధంగా ఎక్కువ ధరకు ఇతర రాష్ట్రాలకు, సంస్థలకు అమ్ముకునే అవకాశం ఉంది . మరి అటువంటప్పుడు శ్రీకాకుళం జిల్లాలోని గ్రామాల ప్రజలు తమ వ్యవసాయ భూములను, బ్రతుకులను ఎందుకు త్యాగం చెయ్యాలి మరి ఎవరి జీవితాలలొనూ వెలుగులు నింపని ఈ ప్రాజెక్టులకోసం.
శ్రీకాకుళం జిల్లాలో సోంపేట మండలం లోని 24 గ్రామాలలో లక్ష ఎకరాలలో వ్యవసాయం మరియు వ్యవసాయ అనుభంద వృత్తులపై ప్రజలు ఆధారపడి ఉన్నారు. అలాగే అక్కడున్న జల వనరులపై ఆధారపడి జీవిస్తున్న మత్స్యకారులు కూడా ఉన్నారు. వీరికి సంబందించిన భూములను ప్రభుత్వం బలవంతంగా లాక్కొని ప్రవేట్ కంపెనీలకు ప్రాజెక్టుల కోసం కేటాయిస్తే, జీవనోపాధి కోల్పోతామన్న భయంతో సహజంగానే వ్యతిరేకత వస్తుంది. అంతే కాకుండా ఈ విద్యుత్ ప్రాజెక్టులకు అవసరమైన నీరు చుట్టుపక్కల ఉన్న చెరువులు, సరస్సుల నుండి పెద్ద మొత్తంలో వాడుకోవడం వలన తాగడానికి , సాగు చేయడానికి నీరు కొరత ఏర్పడుతుందని స్థానికులలో భయం ఉంది. థర్మల్ విద్యుత్ ప్రాజెక్టులకు వాడే బొగ్గు నుండి కొన్ని కోట్ల టన్నుల బూడిద (carbon emissions) వచ్చి పర్యావరణానికి, వ్యవసాయ భూములకు, ప్రజల ఆరోగ్యాలకు ప్రమాదం కలిగే అవకాసం ఉంది. ఇన్ని భయాందోళనలు ప్రజలలో ఉన్నందున, అన్ని వర్గాల ప్రజలు పెద్ద ఎత్తున ఉద్యమం చేపట్టారు సుమారు 230 రోజుల నుండి శాంతియుతంగా రిలే నిరాహారదీక్షలు చేస్తున్నారు.
బారత దేశం అభివృద్ధి చెందాలంటే తప్పనిసరిగా పెద్దఎత్తున పరిశ్రమలు స్థాపించాల్సిందే, మౌళిక సదుపాయాలు మెరుగుపర్చుకోవాల్సిందే కాని ఆహారభద్రత కల్పించే భారతీయ రైతుల, ఇతర అనుభంధ వృత్తుల ప్రజల జీవనోపాది కోల్పోయే విధంగా మాత్రం కాదు. ప్రాజెక్టులు కాని, SEZ లు కాని నిర్మించాలుచుకున్నపుడు, వ్యవసాయానికి పనికిరాని భూములను ఎంచుకోవచ్చు, ఒకవేళ తప్పనిసరిగా వ్యవసాయ భూములు అవసరం అయినప్పుడు తగిన పారితోషికం ఇవ్వటం ద్వారనో , భూమికి బదులుగా మరొక భూమిని సమకూర్చటం ద్వారానో నిరాశ్రయులు అయినవారిని ఆదుకోవచ్చు, ప్రాజెక్టుల ఉపయోగాన్ని వివరించి ,ప్రజల అపోహలు తొలగించి, ఉద్రిక్తత నివారించే చర్యలు చేపట్టవచ్చు. అలాకాకుండా ఇటువంటి సున్నితమైన సమస్యలను బలప్రయోగం ద్వార పరిష్కరించాలనుకొంటే " వ్యవసాయ భూములన్ని ... యుద్ధ భూములుగా" మారగలవు.
మీ కామెంట్సు: YashwanthX@Yahoo.com
Pic Courtesy: Eenadu News
Friday, July 2, 2010
Is it true love an obsolete?
I want to take brake from my routine farmer’s and social issues, and like to write on True Love. What is the meaning of true love? Historically, we used to believe the concept of true love is from poets and author’s imaginative writings which are Laila- Majnu, Saleem –Anarkali, Devadas- Parvathi and Radha – Krishna…. Let us praise and worship their love. Asper my strong understanding the TRUE LOVE is a sense of sharing intimacies and feelings with some one who adores you. When I was in adolescence….I read somewhere which is written by anonymous in Telugu “ప్రేమంటే తెలియకపోవడం కంటే, ప్రేమించి, విఫలమై, విలపింప మేలురా” “It’s better to make love and fail than never experience the essence of the love”. One more musing by anonymous says that “Most of the love stories end with marriage but some of the enduring ones start with it”. Some one says that Love needs sacrifices... still, I am confused about this and what it really scarifies means. But, Love takes us such a magnificent and amazing state of mind.
From past most recent years, the True love has transformed into Modern love like a crash course of action. If you think about the modern trend of love... It’s very interesting and you will be surprised to sense the human relations became career and deal based relations. I heard that one of the girls rejected the love proposed by the boy who is software testers since the girl is looking for software developers. May be she believe that developers may get handsome package than testers so that their life goes smooth. Some of the boys also same set of mind that they would like to marry the girls who are graduated in most gainful technologies according to current market trends. I used to have funny thoughts about the future relations of wife and husband, if they evaluate their abilities one to another in every year and if they feel lucrative to both of them … they may continue to live together. If anybody has inefficient capabilities, we never know, they may separate in consecutive year. I am not blaming the individuals, but the market situations and irresistible career conscious drag us to these states of affairs.
According to present market trends, LOVE is the best marketing and profitable concept. I am surprised to read that the total US Market retails sales for the event of Valentines Day is $14.7 billions in 2010. You can imagine how big the total world market on behalf of particular day. As per marketing and financial experts, Love is the best unique selling proposition. You can see in the media, lot of advertisements used to present their ideas for selling goods and services by conceptualizing the LOVE. For Example... Chocolates, under wares, apparels, body sprays, diamond ornaments, cars, luxury goods and many more. I would like to make surprise you that the online dating service market in US is $2.1 billions per year and the top four providers are, Match.com, chemistry.com, perfectmatch.com, eharmony.com. They made the Concept of love is very simple and easy to find your soul mate. It’s just Ready to have life a partner like Ready to Eat foods.
Love becomes a commodity which is profitable for business organizations, and media , they are exploiting the concept of Love by different commercial formats. Some of the individuals are misguided by the media (Movies) in the passion of love and involving in criminal activities like demanding, threatening and forcibly trying to get into their way of love. I used to read lot of instances in India i.e. attacks on girls by acids and weapons. Demanding Love is completely unethical. I would like to think that love is most sacred forever, but these modern trends of transformation in LOVE make me sad. Is it true love an obsolete? ప్రస్తుతం, "స్వచ్చమైన ప్రేమ" వాడుకలో లేదేమో?
Personal Note: Believe me….. The communication of our first message of love to our beloved ones is the toughest task in the universe. OH MY GOD, that makes you crazy… feel it.
Comments: YashwanthX@yahoo.com
From past most recent years, the True love has transformed into Modern love like a crash course of action. If you think about the modern trend of love... It’s very interesting and you will be surprised to sense the human relations became career and deal based relations. I heard that one of the girls rejected the love proposed by the boy who is software testers since the girl is looking for software developers. May be she believe that developers may get handsome package than testers so that their life goes smooth. Some of the boys also same set of mind that they would like to marry the girls who are graduated in most gainful technologies according to current market trends. I used to have funny thoughts about the future relations of wife and husband, if they evaluate their abilities one to another in every year and if they feel lucrative to both of them … they may continue to live together. If anybody has inefficient capabilities, we never know, they may separate in consecutive year. I am not blaming the individuals, but the market situations and irresistible career conscious drag us to these states of affairs.
According to present market trends, LOVE is the best marketing and profitable concept. I am surprised to read that the total US Market retails sales for the event of Valentines Day is $14.7 billions in 2010. You can imagine how big the total world market on behalf of particular day. As per marketing and financial experts, Love is the best unique selling proposition. You can see in the media, lot of advertisements used to present their ideas for selling goods and services by conceptualizing the LOVE. For Example... Chocolates, under wares, apparels, body sprays, diamond ornaments, cars, luxury goods and many more. I would like to make surprise you that the online dating service market in US is $2.1 billions per year and the top four providers are, Match.com, chemistry.com, perfectmatch.com, eharmony.com. They made the Concept of love is very simple and easy to find your soul mate. It’s just Ready to have life a partner like Ready to Eat foods.
Love becomes a commodity which is profitable for business organizations, and media , they are exploiting the concept of Love by different commercial formats. Some of the individuals are misguided by the media (Movies) in the passion of love and involving in criminal activities like demanding, threatening and forcibly trying to get into their way of love. I used to read lot of instances in India i.e. attacks on girls by acids and weapons. Demanding Love is completely unethical. I would like to think that love is most sacred forever, but these modern trends of transformation in LOVE make me sad. Is it true love an obsolete? ప్రస్తుతం, "స్వచ్చమైన ప్రేమ" వాడుకలో లేదేమో?
Personal Note: Believe me….. The communication of our first message of love to our beloved ones is the toughest task in the universe. OH MY GOD, that makes you crazy… feel it.
Comments: YashwanthX@yahoo.com
Friday, June 18, 2010
Bhopal gas leak disaster is a lesson
1984 డిసెంబర్ 3 న యూనియన్ కార్బైడ్ ఫాక్టరీ భధ్రతా ప్రమాణాల లోపం వలన మిథయిల్ ఐసోసయనట్ విషవాయువు లీక్ అయి దాదాపు 20 వేల మంది మృతి చెందగా, 5 లక్షల మంది తీవ్ర అనారోగ్యంపాలయ్యారు, మరియు ముందు తరాల వారు కూడా కొన్ని రకాల ఆరోగ్య సమస్యలతో భాధ పడుతున్నారు. 1985 ఫిబ్రవరి లో అప్పటి యూనియన్ కార్బైడ్ చైర్మన్ వారెన్ అండర్సన్ ను అరెస్టు చేసి,అతను అమెరికా వెళ్లి తిరిగి భారతదేశానికి వస్తానంటూ ఇచ్చిన హామీతో బెయిలుపై విడుదల చేసారు. ఆ తర్వాత భారత ప్రభుత్వం, 330 కోట్ల డాలర్ల నష్ట పరిహారం చెల్లించాలంటూ అమెరికా కోర్టులో కేసు దాఖలు చేస్తే, అమెరికా కోర్టు ఆ కేసులన్నింటిని మీరే పరిష్కరించుకోవాలంటూ భారత దేశానికీ బదలాయించింది. అమెరికా కోర్టు కాదన్నపుడు, ఐక్యరాజ్యసమితి పరిధిలోని అంతర్జాతీయ న్యాయస్థానం దృష్టికి తీసుకు వెళ్లకపోవడం మన ప్రభుత్వము మరియు న్యాయవ్యవస్థల వైఫల్యంగా చెప్పవచ్చు. 1989 లో కోర్టు వెలుపల ఒప్పందం క్రింద యూనియన్ కార్బైడ్, 470 మిలియన్ల డాలర్లు అంటే సుమారు 1700 కోట్ల రూపాయలు భారత ప్రభుత్వానికి చెల్లించింది. 330 కోట్ల డాలర్ల భారత ప్రభుత్వ నష్ట పరిహార అభ్యర్ధనను, యూనియన్ కార్బైడ్ 47 కోట్ల డాలర్లు మాత్రమే చెల్లించడంలో మన ప్రభుత్వం బేరసారాలు సాగించడంలో విఫలమైనదని తెలుస్తుంది. ఎప్పుడో 1989 లోనే 1700 కోట్ల రూపాయలు ప్రభుత్వానికి లభిస్తే …… 2004 జూలై 19 న సుప్రీం కోర్టు ప్రభుత్వానికి చీవాట్లు పెట్టేదాకా భాధితులకు నష్ట పరిహారం సక్రమంగా చెల్లించలేదంటే మన ప్రభుత్వం ఎంత ఉదాసినతతో వ్యవహరించిందో వేరుగా చెప్పనవసరం లేదు. ఇప్పటికి నష్టపరిహారం అందని భాధితులు ఉన్నారన్నది వాస్తవం.
ఇటీవల అమెరికా గల్ఫ్ అఫ్ మెక్సికోలో జరుగుతున్న BP oil-spill పరిష్కారం విషయంలో.. BP కంపెనీకి మరియు అమెరికా ప్రభుత్వానికి మధ్య జరిగిన మొదటి పరిష్కార ఒప్పందంలో (జూన్ 16, 2010), BP Oil కంపెనీ 20 బిలియన్ల డాలర్లు మొత్తం చెల్లింపుకు అంగీకారం తెలిపింది. ఆదే అమెరికాతో భారత ప్రభుత్వం చేసుకున్న పౌర వినియోగ అణు ఒప్పందం(2005) ప్రకారం, మన దేశంలో స్థాపించబోయే అమెరికా అణు విద్యుత్ సంస్థలలో ఏదైనా ప్రమాదం సంభవిస్తే నష్ట పరిహారం 500 కోట్ల రూపాయలు మించి చెల్లించబోమని పరిమితులతో కూడిన షరతులు విధించింది. అందుకు అంగీకరించిన మన ప్రభుత్వం పార్లమెంటులో బిల్లు ప్రవేశపెట్టింది.(బిల్లు పాస్ కాలేదు - ఇది చాలా చిన్నమొత్తం అయినందున, ప్రతిపక్షాలు అంగీకారం తెలుపలేదు). ఎంతో గొప్ప అయినటువంటి Oxford University లో చదువుకున్న, ఎంతో విజ్ఞానం, వికాసం ఉన్న మన ప్రధానమంత్రి గారు బహుళ జాతి సంస్థల ప్రయోజనాల పరిరక్షణ కోసం భారత దేశం ప్రజల ప్రాణాలను 500 కోట్ల రూపాయలకు పరిమితి విధించి పణంగా పెట్టదల్చుకున్నారు. మరి ఈ ప్రభుత్వాధినేతలు,మన ప్రజల ప్రాణాలను...భారత దేశ సార్వభౌమత్వాన్నిఏ విధంగా కాపాడుతారు.
అందుకే మనలను మనం చక్కదిద్దుకోవాలి, మన న్యాయవ్యవస్థలోను, మన ప్రభుత్వ పనితీరులోను సంస్కరణలు,సవరణలు జరగాల్సిన అవసరం ఉంది. ప్రపంచీకరణ నేపధ్యంలో, బహుళజాతి సంస్థలతో జరిగే ఒప్పందాలలో ప్రజల భద్రతను, పర్యావరణాన్ని ప్రధానఅంశంగా చేర్చాలి. ఆర్ధిక సరళీకృత విధానాల వలన ధనిక దేశాలు, అభివృద్ధి చెందుతున్న దేశాలపై అధికారం చెలాయించే అవకాశం ఉన్నందున.. మన దేశ ఆత్మ గౌరవాన్ని , సార్వభౌమత్వాన్ని తాకట్టు పెట్టే విధంగా ఉండకూడదు. మన భారత దేశ పరిశ్రమల భధ్రత కోసం అత్యున్నత ప్రమాణాలతో పటిష్టమైన చట్టం రూపొందించు కోవలసిన అవసరం ఉంది . ఇకపై ఎటువంటి విపత్తులు జరుగకుండా ఉండడానికి భోపాల్ దుర్ఘటన మనకు ఒక గుణపాఠం కావాలి.
మీ కామెంట్సు: YashwanthX@Yahoo.com
Friday, June 11, 2010
They robbed our nation not only Kohinoor
The precious stone which was stolen by British is “Kohinoor” in Persian meaning - “Mountain of Light”. It is a 105 carat diamond that was once the largest known diamond in the world. It was found more than 500 years ago in Guntur District in Andhra Pradesh. It has traded hands by various Hindu, Mughal, Sikh, British rulers and finally in the crown of British Queen. As everybody knows that the Kohinoor diamond was taken away from India by the British rulers. Recently our Indian government (Archaeological Survey of India) requested the United Kingdom to return back. The UK government has denied as per their British Museum Act 1963. I have question … Is there any article of law which prevents to recover the “stolen” property?
Some people are chanting and praising the deeds of the British rule that contributed to India for modernization in the form of railways and transportation canals. I don’t believe in that. They build the internal infrastructure to make feasible for their trade and mercantile. They initiated the administration system for the revenue generation not for public governance. They introduced the Macaulay’s education system which was forcibly imposing English language in education since they wish to communicate in English not to encourage the Indians to get knowledge and wisdom. Finally they did nothing except robbing. There is no comparison of British rulers with our native Indian emperors like Akber, Aurungzib, ShahJehan, Sivaji and Ashoka. They were most progressive, magnificent and superior emperors in the world and their reign everything flourished. But the British came in to the power by taking the advantage of disputes among the Indian kings.
We lost so many things…. more than this precious diamond. The British rulers opened the fire in Jallianwala bagh on innocent, peaceful, unarmed 2000 Indian patriots who were martyred in non –violent struggle against British tyranny. We should demand the United Kingdom for the official confession against the Jallianwala bagh massacre on 13th April, 1919. Who will compensate that monstrous genocide? British rulers ignored the Indian industrial development when the western countries are growing with an abundant of industrial revolution. They were not setup the plants and simply trading the consumer goods by imports. How can we reimburse the dearth of the industrial growth gap? The British delivered us very bad feudal rules from Europe and they haven’t formed a good political structure for India. While leaving the country, they just transferred the power to an Indian elite family and their buddies who remain loyal to the British. The same family has been enjoying power from past decades and generation after generation.
The British rule on India has done more harm than good to India. They enslaved and robbed our human resources, natural resources and they ruined our culture and heritage. At this point of time, Archaeological Survey efforts have gone as a futile exercise. The Archaeological Survey of India is planning to launch an international campaign to get the Kohinoor back. Let us support that. I have curiosity….. Is she (Queen of British) doesn’t feel embarrassment to fully clad with crown which is embedded with Stolen Diamond?
Please do comment: YashwanthX@Yahoo.com
Some people are chanting and praising the deeds of the British rule that contributed to India for modernization in the form of railways and transportation canals. I don’t believe in that. They build the internal infrastructure to make feasible for their trade and mercantile. They initiated the administration system for the revenue generation not for public governance. They introduced the Macaulay’s education system which was forcibly imposing English language in education since they wish to communicate in English not to encourage the Indians to get knowledge and wisdom. Finally they did nothing except robbing. There is no comparison of British rulers with our native Indian emperors like Akber, Aurungzib, ShahJehan, Sivaji and Ashoka. They were most progressive, magnificent and superior emperors in the world and their reign everything flourished. But the British came in to the power by taking the advantage of disputes among the Indian kings.
We lost so many things…. more than this precious diamond. The British rulers opened the fire in Jallianwala bagh on innocent, peaceful, unarmed 2000 Indian patriots who were martyred in non –violent struggle against British tyranny. We should demand the United Kingdom for the official confession against the Jallianwala bagh massacre on 13th April, 1919. Who will compensate that monstrous genocide? British rulers ignored the Indian industrial development when the western countries are growing with an abundant of industrial revolution. They were not setup the plants and simply trading the consumer goods by imports. How can we reimburse the dearth of the industrial growth gap? The British delivered us very bad feudal rules from Europe and they haven’t formed a good political structure for India. While leaving the country, they just transferred the power to an Indian elite family and their buddies who remain loyal to the British. The same family has been enjoying power from past decades and generation after generation.
The British rule on India has done more harm than good to India. They enslaved and robbed our human resources, natural resources and they ruined our culture and heritage. At this point of time, Archaeological Survey efforts have gone as a futile exercise. The Archaeological Survey of India is planning to launch an international campaign to get the Kohinoor back. Let us support that. I have curiosity….. Is she (Queen of British) doesn’t feel embarrassment to fully clad with crown which is embedded with Stolen Diamond?
Please do comment: YashwanthX@Yahoo.com
Friday, May 7, 2010
BELOW STARVATION LINE
India is ranked 65th among 84 vulnerable countries in the Global Hunger Index by the International Food Policy Research institute. Recently, three months ago I read about famine conditions are existed in Eastern part of India and starvation deaths also have reported. We have highest rate (46%) of malnutrition and underweight children, high maternal mortality and high malnutrition women among the world. The Government of India initiated to implement National Food Security Act (NFSA). The Empowered Group of Ministers (EGOM) was set up by the central government to outline the framework of this act. The National Food Security Act was formulated that each BPL (Below Poverty Line) family would get 25 kg of rice or wheat per month at Rs.3 a kg and the budget estimate will be Rs. 43,000 crores. But the Supreme Court Commissioner on Food Security ordered that the government should provide 35 kg of food grain to the poor families. UPA Chairperson Ms. Sonia Gandhi also suggested the government to work out on 35 kgs of food grain for BPL families.
Now the Empowered Group of Ministers (EGOM) are exercising the Mechanism with planning commission to redefine THE POOR FAMILIES (BPL).Planning commission is taking the consideration of various estimates. Suresh Tendulkar committee 2009 (National Development Council), which projects the poverty at total 37.2 percent and the estimate of 41.8% rural and 27.5% urban families (32 crores people and 8.7 crores people).The Tendulkar committee has set the criteria based on per capita consumption expenditure for defining the poor in rural India at Rs. 446 per month and for the poor in urban India at Rs 580 per month. The Rural Development Ministry's committee chaired by N C Saxena has estimated that 50% of Indian families are below poverty line. Arjun Sengupta committee by National Commission on Enterprise in Unorganized Sector claimed that 77 per cent of the population (or 836 million people) were able to spend not more than Rs 20 a day (or roughly 48 US cents).
Our Indian media is prompting that Bull is rising in share market and sensex is crossing the screen limits…then why 50% Indian families are below poverty line. The Forbes magazine listed the 52 richest Indian people among the world. Sure we are proud of that…then what about the embarrassment situation of 77% Indian population who are unable to meet the expenditure of Rs.20 per day. In India, two powerful brothers who have given the gifts (Corporate Jet – 300 crores, Super Luxury Yacht-400crores) to their lovely wives on their birthdays. That’s great …but in other outlook of India, we are pity and heart wrenching about the poor Indian farmers who sold their wives to pay their farm loans [click CNN.com]. In USA a cow meet the expenditure of $2 per day, our committees are stating that more than 50% of our citizens are unable to spend not even .45 cents per day.... I can't compare my beloved citizens. Conclusion is that we are not in below poverty line we are in BELOW STARVATION LINE .anyhow, Food security is the basic welfare of the state and we wish no one should die with hunger.
Please do comment and share with your friends and colleagues. YashwanthX@Yahoo.com
నా దేశ దారిద్ర్యం ఇలా ఉంటే, ఏమని పొగడను ఆ తల్లి భూమి భారతిని, అందుకే కొంచెం కలతతో, కొంచెం దిగులుతో అడుగుతున్నాను.. ఓ! భారతమాత నీ నిండు గౌరవము నీవే నిలుపుకో , ఓ! భారత విధాత.... నా దేశానికీ కొంత భాగ్యాన్ని ప్రసాదించు.
Now the Empowered Group of Ministers (EGOM) are exercising the Mechanism with planning commission to redefine THE POOR FAMILIES (BPL).Planning commission is taking the consideration of various estimates. Suresh Tendulkar committee 2009 (National Development Council), which projects the poverty at total 37.2 percent and the estimate of 41.8% rural and 27.5% urban families (32 crores people and 8.7 crores people).The Tendulkar committee has set the criteria based on per capita consumption expenditure for defining the poor in rural India at Rs. 446 per month and for the poor in urban India at Rs 580 per month. The Rural Development Ministry's committee chaired by N C Saxena has estimated that 50% of Indian families are below poverty line. Arjun Sengupta committee by National Commission on Enterprise in Unorganized Sector claimed that 77 per cent of the population (or 836 million people) were able to spend not more than Rs 20 a day (or roughly 48 US cents).
Our Indian media is prompting that Bull is rising in share market and sensex is crossing the screen limits…then why 50% Indian families are below poverty line. The Forbes magazine listed the 52 richest Indian people among the world. Sure we are proud of that…then what about the embarrassment situation of 77% Indian population who are unable to meet the expenditure of Rs.20 per day. In India, two powerful brothers who have given the gifts (Corporate Jet – 300 crores, Super Luxury Yacht-400crores) to their lovely wives on their birthdays. That’s great …but in other outlook of India, we are pity and heart wrenching about the poor Indian farmers who sold their wives to pay their farm loans [click CNN.com]. In USA a cow meet the expenditure of $2 per day, our committees are stating that more than 50% of our citizens are unable to spend not even .45 cents per day.... I can't compare my beloved citizens. Conclusion is that we are not in below poverty line we are in BELOW STARVATION LINE .anyhow, Food security is the basic welfare of the state and we wish no one should die with hunger.
Please do comment and share with your friends and colleagues. YashwanthX@Yahoo.com
నా దేశ దారిద్ర్యం ఇలా ఉంటే, ఏమని పొగడను ఆ తల్లి భూమి భారతిని, అందుకే కొంచెం కలతతో, కొంచెం దిగులుతో అడుగుతున్నాను.. ఓ! భారతమాత నీ నిండు గౌరవము నీవే నిలుపుకో , ఓ! భారత విధాత.... నా దేశానికీ కొంత భాగ్యాన్ని ప్రసాదించు.
Friday, April 23, 2010
IPL: Game/Business/Entertainment/Money speculation
Cricket is an imported, historic game of India. Most of the Indians love cricket treating that an unofficial National Game which is officially Hockey. In olden days it was started with 5days test matches, changed to One day matches and now transformed to 20/20 pattern. Board of control for Cricket in India (BCCI) is the regulator of Cricket in India, Each state level association secretaries are the members and they will elect the BCCI board. BCCI started Indian Premier League (IPL) in 2008 with 20/20 model game with 8 teams (Franchises) which contains the players of different countries.IPL tournaments are giving opportunity to new players that’s a good sign. As everybody knows that change is constant, eventually the game pattern changed according to the trend and time.One day it may go further as 15/15 or 10/10 with innovative gamming format, it’s a game… we never know.
Presently, the franchises are owned by Business conglomerates and Bollywood Beauties. Some of the businessmen used to invest their money in Horse races and Car races, Vijay mallya (UB Group) and Venkatarami reddy (Deccan Chronicle) are some of them. They used to invest on horses and races, they realized with IPL business model as better proposition and deicide to invest on Cricket players rather than horses. The players will be bid by the Franchise owners in auctions with huge amounts to get those favorite players in their teams. The global Economic depression has no impact on IPL, in terms of Auctions to bid the players and the foreign investments in the Franchises. Millions of revenue generate among the Franchises, Media companies, apparel companies and Food beverages companies in this IPL series. The Players are very much interested to play in these leagues instead of International Cricket since the international tournament’s pay package is less comparatively with IPL. They will get handsome package in short span of time, this is all business.
IPL Series is an India’s favorite entertainment which goes 45 days, sometimes it may go further couple of days. It’s like big carnival..the stadium is filled with bollywood glamour, Businessmen and celebrities. The broadcasting rights have given to Media giants like Sony's Set Max and WSG, people will enjoy on TVs and internet. IPL matches are affecting to some of the TV shows and movies in terms viewership and collections. Click for Video-Telugu Actor Shivaji agonizes on IPL.People are enjoying the IPL as an entertainment event value than Sporting event. The exotic cheerleaders are attracting the audience like sexy MTV songs or item girl songs in the Indian Movies. click for Entertainment link.
BCCI is having tax exemption since that is a charitable entity which promotes the cricket game in India. This is a great advantage to the businessmen who can route their black money in to IPL. Lot of foreign investors also funding into IPL Franchises, it could be money laundering. Why BCCI is getting tax relief even its involving in commercial activities through IPL from 2008? Betting on IPL matches also is a big business for bookies that have network nationally and internationally. You can get so many websites to gamble on IPL matches online. Surprised to read the article in a District tabloid says that in prakasam Dist of AP, the betting amounts were crossed Rs.20 Lakhs per day in IPL season.
Indian politicians, Media and Corporates are monopolizing the cricket game for their individual benefits. We have other national games and sports too which inspire the National integration, discipline, human values and sportsmanship. We should encourage those sports and rural games as well as cricket. If we imagine about USA….they have NFL, NBA, NHL, MLB, NASCAR and so on… they are not emphasizing only one single game or sport. At Once upon a time India was the super star in Hockey, now it is diminished form the limelight. Why we don’t have good ample number of players in other sport and games except cricketers? If we don’t want to see few more Pullela Gopichand, Karanam Malliswari, PT Usha and Koneru Hampi… then we shall Eat Cricket, Drink Cricket, and Sleep Cricket.
The duo Shashi Tharoor and Lalit Modi are inspiration to write this article. Please send comments to YashwanthX@yahoo.com
Presently, the franchises are owned by Business conglomerates and Bollywood Beauties. Some of the businessmen used to invest their money in Horse races and Car races, Vijay mallya (UB Group) and Venkatarami reddy (Deccan Chronicle) are some of them. They used to invest on horses and races, they realized with IPL business model as better proposition and deicide to invest on Cricket players rather than horses. The players will be bid by the Franchise owners in auctions with huge amounts to get those favorite players in their teams. The global Economic depression has no impact on IPL, in terms of Auctions to bid the players and the foreign investments in the Franchises. Millions of revenue generate among the Franchises, Media companies, apparel companies and Food beverages companies in this IPL series. The Players are very much interested to play in these leagues instead of International Cricket since the international tournament’s pay package is less comparatively with IPL. They will get handsome package in short span of time, this is all business.
IPL Series is an India’s favorite entertainment which goes 45 days, sometimes it may go further couple of days. It’s like big carnival..the stadium is filled with bollywood glamour, Businessmen and celebrities. The broadcasting rights have given to Media giants like Sony's Set Max and WSG, people will enjoy on TVs and internet. IPL matches are affecting to some of the TV shows and movies in terms viewership and collections. Click for Video-Telugu Actor Shivaji agonizes on IPL.People are enjoying the IPL as an entertainment event value than Sporting event. The exotic cheerleaders are attracting the audience like sexy MTV songs or item girl songs in the Indian Movies. click for Entertainment link.
BCCI is having tax exemption since that is a charitable entity which promotes the cricket game in India. This is a great advantage to the businessmen who can route their black money in to IPL. Lot of foreign investors also funding into IPL Franchises, it could be money laundering. Why BCCI is getting tax relief even its involving in commercial activities through IPL from 2008? Betting on IPL matches also is a big business for bookies that have network nationally and internationally. You can get so many websites to gamble on IPL matches online. Surprised to read the article in a District tabloid says that in prakasam Dist of AP, the betting amounts were crossed Rs.20 Lakhs per day in IPL season.
Indian politicians, Media and Corporates are monopolizing the cricket game for their individual benefits. We have other national games and sports too which inspire the National integration, discipline, human values and sportsmanship. We should encourage those sports and rural games as well as cricket. If we imagine about USA….they have NFL, NBA, NHL, MLB, NASCAR and so on… they are not emphasizing only one single game or sport. At Once upon a time India was the super star in Hockey, now it is diminished form the limelight. Why we don’t have good ample number of players in other sport and games except cricketers? If we don’t want to see few more Pullela Gopichand, Karanam Malliswari, PT Usha and Koneru Hampi… then we shall Eat Cricket, Drink Cricket, and Sleep Cricket.
The duo Shashi Tharoor and Lalit Modi are inspiration to write this article. Please send comments to YashwanthX@yahoo.com
Friday, April 16, 2010
Operation People Hunt
ఛత్తీస్గఢ్ రాష్ట్రంలో దంతేవాడ జిల్లాలో ఏప్రిల్ 6వ తేదిన 76 మంది CRPF జవాన్లను మావోయిస్టులు హతమార్చడం మన అందరికి తెలిసిందే. భారతదేశ చరిత్రలో ఇంత దారుణమైన మారణకాండ జవాన్ల పై ఎన్నడు జరుగలేదు. ఈ దారుణాన్ని మనమంతా ఖండించాల్సిన విషయం, ఇది చాలా హేయమైన చర్య, ప్రజాస్వామ్యంలో హింసకు ఆమోదం లేదు. అయితే ఆ తర్వాత జరిగిన పరిణామాలని గమనిస్తే విస్తుపోక తప్పదు.
మొదటిది, కేంద్ర హోంశాఖ కార్యదర్శి G K పిళ్ళై తీవ్ర స్వరంతో " మా సత్తా ఏమిటో చూపిస్తాం" అంటూ ప్రతీకార ధోరణిలో మాట్లాడారు, దానిని చిదంబరం కూడా సమర్దించారు. (Please Refer Eenadu Archives)
ఒక బాధ్యతాయుతమైన ప్రభుత్వ అధికారి, విపత్కర పరిస్థితులలో statements ఇచ్చే ముందు ఒకటికి రెండు సార్లు సరిచూసుకోవాల్సి ఉంటుంది. వారు వాడిన ప్రతీకార భాష అగ్గికి ఆజ్యం పోసినట్లుందే తప్ప.... స్వాంతన కాని, ఆలోచనధోరణని మార్చే దిశగా లేదు. నిజం చెప్పాలంటే వారి మాటలు CRPF జవాన్లకు ధైర్యం కల్పించే విధం గాను, చనిపోయినవారి కుటుంబాలకు ఓదార్పుగాను, మావోయిస్టులను ప్రజలందరి ముందు దోషులుగా నిలబెట్టాలనే ప్రయత్నం జరగాలే తప్ప , ప్రతీకార భాష తో మావోయిస్టులను మరిన్ని దాడులకు ఉసిగొల్పే విధంగా, CRPF జవాన్లలో ప్రతీకారాన్ని రెచ్చగొట్టే విధంగా ఉండకూడదు.
రెండవది, చిదంబరం రాజీనామా నాటకం, దానిని ప్రధానమంత్రి ఆమోదించక పోవడం. 76 మంది జవాన్ల మరణానికి తానే భాద్యుడంటూ... గొప్ప మానవత్వాన్ని, నైతిక భాద్యతను చాటుకునే ప్రయత్నాన్నిరాజీనామా ద్వారా చేసారు. మరి డిసెంబర్ 2009 నెలలో ఆంధ్రప్రదేశ్ రాష్ట్ర విభజన విషయమై... అస్పష్టమైన, అర్ధం చేసుకోవటానికి కష్టమైన, ద్వందర్దాలు కలిగిన statements ఇవ్వడం ద్వారా ఆంధ్రప్రదేశ్ లో 200 మందికి పైగా మరణాలకు ( ప్రత్యేక, ఉమ్మడి రాష్ట్రంకోసం ఆత్మహత్యలు) కారణమైన ఈ చిదంబరానికి అప్పుడెందుకు ఈ రాజీనామాలు , ఈ నైతిక భాద్యతలు గుర్తుకు రాలేదో ఆ చిదంబర రహస్యాన్ని ..చిదంబరం గారే చెప్పాలి.
అయితే చిదంబరం, 2003 వరకు Vedanta resources (British based multinational) కంపెనీ లో డైరెక్టర్ గాను, ఆ కంపెనీ న్యాయవాది గాను పనిచేసిన విషయం ప్రజలందరికి తెలిసిందే Chidambaram -Wikipedia. ఛత్తీస్గఢ్ లోను, ఒరిస్సాలోను విస్తారమైన అటవీప్రాంతంలోగల అపారమైన ఖనిజ సంపదను అతి పెద్ద కార్పోరేట్ సంస్థలైన TATA , ESSAR , Vedanta resources లకు కేటాయించడం, దానివలన కొంతమంది ఆదివాసిలు నిరాశ్రయులుగా మారడం, వారికి మావోయిస్టులు మద్దతు తెలియజేయడం.. వాటి పరిణామాలు. కార్పోరేట్ సంస్థలను పరిరక్షించే నిమిత్తం, ప్రభుత్వం శాంతిభద్రత మరియు తీవ్రవాద నిర్మూలన సాకుతో మావోయిస్టుల పై అప్రకటిత యుద్ధం (Operation Green Hunt) ప్రారంబించడం ... ఆ తర్వాత ఈ మారణహోమం దాని పర్యవసానమే. మావోయిస్టులు మాత్రం తాము ఎప్పటికైనా ఢిల్లీ పీఠాన్ని అధిష్టించి సామ్యవాద సమసమాజ సామ్రజ్యాన్ని స్తాపించాలనే భ్రమతో… హింసాత్మక చర్యల ద్వారా ప్రజలను ఆకట్టుకొనే ప్రయత్నం చేస్తూ ప్రజలను భయబ్రాంతులకు గురి చేస్తున్నారు. మావోయిస్టుల చర్యలతో ప్రజలు ఎప్పుడో విసిగిపోయారు, ఇంకా కొన్ని వర్గాల ప్రజలు ఆదరిస్తున్నారు అంటే... అది ప్రేమతో, అభిమానంతో మాత్రం కానే కాదు, కేవలం భయంతోనే.
ఒక విధంగా చెప్పాలంటే .. మనకు, పాకిస్తాన్ కు ఈ అంతర్యుద్ధ విషయంలో కొంచెం సారుప్యత కనిపిస్తుంది. పాకిస్తాన్ తీవ్రవాదం అణచివేత పేరుతో అమెరికాసేనల మద్దతుతో గిరిజనులపై పోరాటం చేస్తుంటే , మనము బహుళజాతి కంపెనీల సంరక్షణ కోసం శాంతిభద్రతల పేరుతో, అభివృద్ధి పేరుతో మావోయిస్టులపై , ఆదివాసిలపై యుద్ధం చేస్తున్నాము. అభివృద్ధి తో పాటు అన్ని వర్గాల ప్రజల సంక్షేమం కూడా ప్రభుత్వాల ప్రధాన కర్తవ్యం. ఏది ఏమైనప్పటికీ... ప్రభుత్వ విధానాల ద్వారా చనిపోతుంది మనుషులే కాని క్రూరమృగాలు కాదు, వారు CRPF జవాన్లు అయిన, ఇంఫార్మర్స్ నెపంతో గిరిజనులు అయిన, మావోయిస్టుల అయిన ...అందరు భారతీయులే కాని చొరబాటుదారులు కారు, పరజాతీయులు కారు. కేంద్ర హోంశాఖ మంత్రి చిదంబరం రాజీనామాకు ఉపక్రమించడం , హోంశాఖ కార్యదర్శి ప్రతీకారంతో రగిలిపోవడం లాంటి ఈ పరిస్థితులలో ప్రభుత్వం అందరికి ఆమోదయోగ్యమైన నిర్ణయం తీసుకుని ఈ సమస్య కు పరిష్కారం కనుక్కోగలదని ఆశిద్దాం.
మీ కామెంట్సు: YashwanthX@Yahoo.com
మొదటిది, కేంద్ర హోంశాఖ కార్యదర్శి G K పిళ్ళై తీవ్ర స్వరంతో " మా సత్తా ఏమిటో చూపిస్తాం" అంటూ ప్రతీకార ధోరణిలో మాట్లాడారు, దానిని చిదంబరం కూడా సమర్దించారు. (Please Refer Eenadu Archives)
ఒక బాధ్యతాయుతమైన ప్రభుత్వ అధికారి, విపత్కర పరిస్థితులలో statements ఇచ్చే ముందు ఒకటికి రెండు సార్లు సరిచూసుకోవాల్సి ఉంటుంది. వారు వాడిన ప్రతీకార భాష అగ్గికి ఆజ్యం పోసినట్లుందే తప్ప.... స్వాంతన కాని, ఆలోచనధోరణని మార్చే దిశగా లేదు. నిజం చెప్పాలంటే వారి మాటలు CRPF జవాన్లకు ధైర్యం కల్పించే విధం గాను, చనిపోయినవారి కుటుంబాలకు ఓదార్పుగాను, మావోయిస్టులను ప్రజలందరి ముందు దోషులుగా నిలబెట్టాలనే ప్రయత్నం జరగాలే తప్ప , ప్రతీకార భాష తో మావోయిస్టులను మరిన్ని దాడులకు ఉసిగొల్పే విధంగా, CRPF జవాన్లలో ప్రతీకారాన్ని రెచ్చగొట్టే విధంగా ఉండకూడదు.
రెండవది, చిదంబరం రాజీనామా నాటకం, దానిని ప్రధానమంత్రి ఆమోదించక పోవడం. 76 మంది జవాన్ల మరణానికి తానే భాద్యుడంటూ... గొప్ప మానవత్వాన్ని, నైతిక భాద్యతను చాటుకునే ప్రయత్నాన్నిరాజీనామా ద్వారా చేసారు. మరి డిసెంబర్ 2009 నెలలో ఆంధ్రప్రదేశ్ రాష్ట్ర విభజన విషయమై... అస్పష్టమైన, అర్ధం చేసుకోవటానికి కష్టమైన, ద్వందర్దాలు కలిగిన statements ఇవ్వడం ద్వారా ఆంధ్రప్రదేశ్ లో 200 మందికి పైగా మరణాలకు ( ప్రత్యేక, ఉమ్మడి రాష్ట్రంకోసం ఆత్మహత్యలు) కారణమైన ఈ చిదంబరానికి అప్పుడెందుకు ఈ రాజీనామాలు , ఈ నైతిక భాద్యతలు గుర్తుకు రాలేదో ఆ చిదంబర రహస్యాన్ని ..చిదంబరం గారే చెప్పాలి.
అయితే చిదంబరం, 2003 వరకు Vedanta resources (British based multinational) కంపెనీ లో డైరెక్టర్ గాను, ఆ కంపెనీ న్యాయవాది గాను పనిచేసిన విషయం ప్రజలందరికి తెలిసిందే Chidambaram -Wikipedia. ఛత్తీస్గఢ్ లోను, ఒరిస్సాలోను విస్తారమైన అటవీప్రాంతంలోగల అపారమైన ఖనిజ సంపదను అతి పెద్ద కార్పోరేట్ సంస్థలైన TATA , ESSAR , Vedanta resources లకు కేటాయించడం, దానివలన కొంతమంది ఆదివాసిలు నిరాశ్రయులుగా మారడం, వారికి మావోయిస్టులు మద్దతు తెలియజేయడం.. వాటి పరిణామాలు. కార్పోరేట్ సంస్థలను పరిరక్షించే నిమిత్తం, ప్రభుత్వం శాంతిభద్రత మరియు తీవ్రవాద నిర్మూలన సాకుతో మావోయిస్టుల పై అప్రకటిత యుద్ధం (Operation Green Hunt) ప్రారంబించడం ... ఆ తర్వాత ఈ మారణహోమం దాని పర్యవసానమే. మావోయిస్టులు మాత్రం తాము ఎప్పటికైనా ఢిల్లీ పీఠాన్ని అధిష్టించి సామ్యవాద సమసమాజ సామ్రజ్యాన్ని స్తాపించాలనే భ్రమతో… హింసాత్మక చర్యల ద్వారా ప్రజలను ఆకట్టుకొనే ప్రయత్నం చేస్తూ ప్రజలను భయబ్రాంతులకు గురి చేస్తున్నారు. మావోయిస్టుల చర్యలతో ప్రజలు ఎప్పుడో విసిగిపోయారు, ఇంకా కొన్ని వర్గాల ప్రజలు ఆదరిస్తున్నారు అంటే... అది ప్రేమతో, అభిమానంతో మాత్రం కానే కాదు, కేవలం భయంతోనే.
ఒక విధంగా చెప్పాలంటే .. మనకు, పాకిస్తాన్ కు ఈ అంతర్యుద్ధ విషయంలో కొంచెం సారుప్యత కనిపిస్తుంది. పాకిస్తాన్ తీవ్రవాదం అణచివేత పేరుతో అమెరికాసేనల మద్దతుతో గిరిజనులపై పోరాటం చేస్తుంటే , మనము బహుళజాతి కంపెనీల సంరక్షణ కోసం శాంతిభద్రతల పేరుతో, అభివృద్ధి పేరుతో మావోయిస్టులపై , ఆదివాసిలపై యుద్ధం చేస్తున్నాము. అభివృద్ధి తో పాటు అన్ని వర్గాల ప్రజల సంక్షేమం కూడా ప్రభుత్వాల ప్రధాన కర్తవ్యం. ఏది ఏమైనప్పటికీ... ప్రభుత్వ విధానాల ద్వారా చనిపోతుంది మనుషులే కాని క్రూరమృగాలు కాదు, వారు CRPF జవాన్లు అయిన, ఇంఫార్మర్స్ నెపంతో గిరిజనులు అయిన, మావోయిస్టుల అయిన ...అందరు భారతీయులే కాని చొరబాటుదారులు కారు, పరజాతీయులు కారు. కేంద్ర హోంశాఖ మంత్రి చిదంబరం రాజీనామాకు ఉపక్రమించడం , హోంశాఖ కార్యదర్శి ప్రతీకారంతో రగిలిపోవడం లాంటి ఈ పరిస్థితులలో ప్రభుత్వం అందరికి ఆమోదయోగ్యమైన నిర్ణయం తీసుకుని ఈ సమస్య కు పరిష్కారం కనుక్కోగలదని ఆశిద్దాం.
మీ కామెంట్సు: YashwanthX@Yahoo.com
Friday, April 9, 2010
Agriculture Outsourcing
India is eminent for Software Outsourcing, China is well-known for computer hardware and domestic products outsourcing. Mexico is the global leader in auto parts outsourcing. USA is a giant for high-tech goods like Aircrafts, Automobiles, Chemicals and Pharmaceuticals. Japan is famous for Electronics. So... what about outsourcing of agriculture? Lot of countries are importing food and agro products from other countries to satisfy their population needs. Governments and corporations are buying farmland in other countries to grow their own food to protect their food security. We can call it as outsourcing of agriculture. These countries are outsourcing the farming for various reasons; most of them are lack of natural resources and volatile climate conditions.
Take the instance of Middle East, they don’t have sufficient water resources to grow crops and taking care of the growing population. Saudi Arabia gives up the growing crops in the desert with exorbitant spending. They invested in Indonesia for 500,000 hectares of farmland and other animal production investments in abroad. United Arab Emirates has leased 375,000 hectares in northern Sudan, 325,000 hectares in Pakistan and 5,000 in Ethiopia. Kuwait arranged $546 million loan to Cambodia in exchange for a lease to a large area of rice lands. Qatar leased 100,000 hectares in the Philippines, Vietnam and Kenya. Some of the Asian countries also pursuing same deals, South Korean companies have arranged to lease 690,000 hectares in Sudan and Madagascar. China invested $800 millions in Mozambique agriculture. China bought a lot of farm land in Senegal for Sesame production. More than 300 Indian companies have invested around $4.0 billions in Ethiopia for Floriculture and agriculture. Lot of outsourcing investments in agriculture projects were made in Sub Saharan Africa and South East Asia.
Some of the Latin American countries are encouraging agriculture investments. Mercosul countries (Uruguay, Paraguay, Argentina, Venezuela and Brazil) are attracting the foreign investors with their land & investment policies and their abundance of natural resources. Many of US and Canadian Agribusiness corporations (Bunge Foods, Cargill, Unilever, and ADM) are cultivating and processing the food grains, soya, sugar and ethanol in South America.
We can assume that all these efforts are feeding the people, but one thing we can notice that the entire agriculture trade is going to the hands of the wealthy nations, retails giants and big food processing organizations. The developing and poor countries are unable to feed their people if the surplus food which will be produced will be shipped to abroad. So the investing countries or corporations shall take the consideration of local population food needs. Leasing and selling the land to foreign investors should be transparent and accountable, that revenue shall be used for the benefit of the local population.
Take the instance of Middle East, they don’t have sufficient water resources to grow crops and taking care of the growing population. Saudi Arabia gives up the growing crops in the desert with exorbitant spending. They invested in Indonesia for 500,000 hectares of farmland and other animal production investments in abroad. United Arab Emirates has leased 375,000 hectares in northern Sudan, 325,000 hectares in Pakistan and 5,000 in Ethiopia. Kuwait arranged $546 million loan to Cambodia in exchange for a lease to a large area of rice lands. Qatar leased 100,000 hectares in the Philippines, Vietnam and Kenya. Some of the Asian countries also pursuing same deals, South Korean companies have arranged to lease 690,000 hectares in Sudan and Madagascar. China invested $800 millions in Mozambique agriculture. China bought a lot of farm land in Senegal for Sesame production. More than 300 Indian companies have invested around $4.0 billions in Ethiopia for Floriculture and agriculture. Lot of outsourcing investments in agriculture projects were made in Sub Saharan Africa and South East Asia.
Some of the Latin American countries are encouraging agriculture investments. Mercosul countries (Uruguay, Paraguay, Argentina, Venezuela and Brazil) are attracting the foreign investors with their land & investment policies and their abundance of natural resources. Many of US and Canadian Agribusiness corporations (Bunge Foods, Cargill, Unilever, and ADM) are cultivating and processing the food grains, soya, sugar and ethanol in South America.
We can assume that all these efforts are feeding the people, but one thing we can notice that the entire agriculture trade is going to the hands of the wealthy nations, retails giants and big food processing organizations. The developing and poor countries are unable to feed their people if the surplus food which will be produced will be shipped to abroad. So the investing countries or corporations shall take the consideration of local population food needs. Leasing and selling the land to foreign investors should be transparent and accountable, that revenue shall be used for the benefit of the local population.
Friday, March 26, 2010
Ultra Modern Zamindars
We fought more than 200 years with British for freedom of our land. Indo-Pakistani war and Indo china war were happened for Jammu Kashmir land dispute and Himalayan land dispute. So many agitations in India for separate land i.e. Telangana, Vidarbha, Mithilanchal, Saurashtra, Harit Pradesh, and Bundelkhand. Funny thing is… SATYAM (No related to land except software), such a big tech company collapsed due to greedy investments on land through MAYTAS and others. Matter of fact everybody loves land…. land is life, basis of all wealth and a factor of production. Now everybody’s passion is land because…the land appreciation value is very high comparatively with other savings like gold, fixed deposits, bonds, shares and securities. The land value is cherished more than 5 times in past ten years.
Before independence most of land was acquired by few land lords (Zamindars). Since independence, there has been voluntary and government initiated land reforms for distribution of land among the landless farmers. Jawaharlal Nehru initiated ceiling on lands to abolish landlord system. Land to tiller is the slogan of peasant’s movement in 1970s became very intense. Now the history repeating… present economic reforms are creating Ultra Modern Zamindars in the form of Industrialists. The land ceiling systems is applicable to agriculture lands only not for industrial lands, those limitations are advantages to the industrialist to acquire the land as much as they want. The governments are allotting thousands of hectares of land to big industrialists in the name of SEZ, IT industries, Airports, Seaports and other Projects. Reliance, Tata and Adani Group have got 4,830 hectare land from Gujarat state. GMR group (Grandhi Mallikarjuna Rao) got 5500 acres of land for free to construct the Shamshabad Airport, but the Government share is very nominal. The Government of Andhra Pradesh allotted the land to Vanpic (Vaderevu – Nizampatnam Port& Industrial Corridor- Nimmagadda Prasad) around 10,000 acres. I can mention so many like 1300 acres to Jindal group (Savitri Jindal) near Visakhapatnam, 1000 acres to Vedanta Resources (Anil Agarwal) in Orissa and Tata and Essar 6500 acres of land in Chattisgarh. I have a right to believe that Chief Ministers are functioning as Property dealers
In fact farmers need the land, because that is their livelihood, they care for the land. The recent economic reforms are intend to forcible acquisition of agriculture land in thousands of acres that belonged to small farmers in the name of industries, mining, dams and others projects. The economic liberalization programs are completely neglected the land distribution among the landless farmers. Indian farmers are very small and peasants who are holding an average farm land of lessthan 1 hectare (2.5 acres) and some of them do farming by taking lands on rent basis (Tenant farmers). Present economic reforms are promoting the privatization of natural resources, it cause to moving the farmers out of agriculture and some times may be lead to insurgency (Maoist in Chattisgarh, west Bengal, Orissa, and Jharkhand). We need mutually beneficial reforms which can restore the pride of agriculture and ensure the industrial growth. We must protect our 600 million farmers to make sure our food security and food self sufficiency which is our country’s priority
Before independence most of land was acquired by few land lords (Zamindars). Since independence, there has been voluntary and government initiated land reforms for distribution of land among the landless farmers. Jawaharlal Nehru initiated ceiling on lands to abolish landlord system. Land to tiller is the slogan of peasant’s movement in 1970s became very intense. Now the history repeating… present economic reforms are creating Ultra Modern Zamindars in the form of Industrialists. The land ceiling systems is applicable to agriculture lands only not for industrial lands, those limitations are advantages to the industrialist to acquire the land as much as they want. The governments are allotting thousands of hectares of land to big industrialists in the name of SEZ, IT industries, Airports, Seaports and other Projects. Reliance, Tata and Adani Group have got 4,830 hectare land from Gujarat state. GMR group (Grandhi Mallikarjuna Rao) got 5500 acres of land for free to construct the Shamshabad Airport, but the Government share is very nominal. The Government of Andhra Pradesh allotted the land to Vanpic (Vaderevu – Nizampatnam Port& Industrial Corridor- Nimmagadda Prasad) around 10,000 acres. I can mention so many like 1300 acres to Jindal group (Savitri Jindal) near Visakhapatnam, 1000 acres to Vedanta Resources (Anil Agarwal) in Orissa and Tata and Essar 6500 acres of land in Chattisgarh. I have a right to believe that Chief Ministers are functioning as Property dealers
In fact farmers need the land, because that is their livelihood, they care for the land. The recent economic reforms are intend to forcible acquisition of agriculture land in thousands of acres that belonged to small farmers in the name of industries, mining, dams and others projects. The economic liberalization programs are completely neglected the land distribution among the landless farmers. Indian farmers are very small and peasants who are holding an average farm land of lessthan 1 hectare (2.5 acres) and some of them do farming by taking lands on rent basis (Tenant farmers). Present economic reforms are promoting the privatization of natural resources, it cause to moving the farmers out of agriculture and some times may be lead to insurgency (Maoist in Chattisgarh, west Bengal, Orissa, and Jharkhand). We need mutually beneficial reforms which can restore the pride of agriculture and ensure the industrial growth. We must protect our 600 million farmers to make sure our food security and food self sufficiency which is our country’s priority
Subscribe to:
Posts
(
Atom
)
